آورده است مىگويد كه از روى همين يادداشتها و بكمك آنها تيمور بعدها تاريخ زندگانى خود و طرحها و تعبيه‌هاى خويش را شخصا نگاشت ولى چون تاريخ خصوصى بود نسخهء آن منتشر نشد ، و شرف الدّين على يزدى و مير خواند صاحب روضة الصّفا آن را نديدند و فقط بدست مورخين دور تر و متأخرتر ( - ابو طالب حسينى ! ) رسيد . چون اين گفتار مسترديوى مبتنى بر دليل و مدركى نيست و بطلان اين انتساب امروز مسلم است ارزش آن را ندارد كه بتفصيل باز گفته شود . جوزف هوايت در انتهاى مقدّمهء خود فهرستى از گفتارهاى حكيمانهء امير تيمور كه در ضمن اين كتاب آمده است چاپ كرده است . اين فهرست را كه بانگليسى است شخصى از دوستان وى بنام هندرسن Hendersen از روى همين ترجمه ترتيب داده ، و عبارات استخراج شده از ان را در تحت چهار عنوان : گفتارهاى سياسى ، گفتارهاى نظامى ، وقايع مهم ، گفتارهاى دينى ، تدوين كرده است . خردادماه 1342 مجتبى مينوى